۲ روز تعطيلى خستگى را به طور كامل از چهره سرخپوشان زدوده. آنها شاداب تر از هميشه خود را به ورزشگاه نفت مى رسانند. شيث رضايى مى آيد. سليمانى و حقيقى هم همين طور. اما از خوردبين و استيلى خبرى نيست. دكتر زرينه هم كه اخراج شده و قرار است ديگر نباشد. قطبى شاگردانش را فرا مى خواند تا صحبت را آغاز كند. صحبت هايى كه مى توان اسم آن را گذاشت «اتمام حجت». سرخپوشان سراپا گوشند و سرمربى رشته كلام را در دست مى گيرد... «خوشحالم از اينكه فاصله بازيكنان اصلى و ذخيره روز به روز كمتر مى شوند پس بهتر است حواستان جمع باشد. فكر نكنيد حاشيه امنيت داريد و مى توانيد تا هر وقت كه بخواهيد فيكس باشيد. براى من هيچ فرقى نمى كند كه چه بازيكنى بازى كند ولى هر كس را كه آماده تر باشد به زمين مى فرستم. پس تا مى توانيد تلاش كنيد ...». و اما يك نكته جالب و آن اينكه قطبى و مرزبان حسابى با هم گرم گرفته اند شايد براى تكذيب آنچه در مطبوعات عنوان مى شود!
تمرين آغاز مى شود. دويدن دور زمين براى گرم كردن و گلرها طبق معمول جدا از بقيه. استارت هاى كوتاه و بلند و دوهاى سرعتى در زمان هاى ۲۰ دقيقه اى هم در برنامه تمرينى سرخپوشان قرار دارد، از همين ابتدا مشخص است كه شيث دل و دماغ ندارد. دل به تمرين نمى دهد و انگار فقط آمده كه باشد البته تذكراتى جدى را هم از مرزبان مى شنود. پاسكارى هاى دو نفره در حال حركت و دريبل زدن يار فرضى كار بعدى بازيكنان است. آنها روپايى هم مى زنند و بعد دوباره پاسكارى. اين بار ارسال پاس هاى عرضى، همراه با حركت از كناره ها و ارسال هاى رو به جلو، قطبى تذكر مى دهد: «دقت كنيد. سريع تر.» او باز هم مى گويد كه پاس هاى اول آرام باشد و بعدى ها سرعتى. مرزبان هم به تبعيت از سرمربى تذكر مى دهد اما كسى توجهى ندارد. نصرتى سعى دارد از زير كار در برود و ارسال هاى پاى چپ را به همين منظور انجام نمى دهد اما قطبى حواسش جمع است و اين را به مدافع ملى پوش تيمش گوشزد مى كند. خليلى هم كه خودش نيز از تنبل هاى تمرين بود متلكى را نصيب نصرتى مى كند: «۴۰ ساله فوتبال بازى مى كند، هنوز پاى چپ نداره.» سليمانى كه تا اينجاى كار سرخپوشان را همراهى كرده از تيم جدا مى شود تا دقايقى را هم زير نظر ماساژور كار كند. حسن رودباريان هم كه از ناحيه انگشت دست و به صورت جزيى آسيب ديده پس از مداوا به تمرين بازمى گردد. فوتبال چند جانبه آخرين بخش تمرين است. قطبى اصرار دارد كه تيم ها تحت فشار باشند و كار پرس را به درستى انجام بدهند. حقيقى در اين بخش مورد تشويق عزيزيان قرار مى گيرد. آمادگى كريم باقرى هم كادر فنى و هواداران را به وجد مى آورد. نيكبخت و سپهر حسابى كرى مى خوانند و نيكبخت كه مى بازد از خليلى و فراز گله مى كند: «محسن و فراز آخرش منو سكته ميدن» فوتبال چند جانبه هم به پايان مى رسد و درحالى كه ساعت به ۱۲ نزديك شده، سرخپوشان به سرد كردن مشغول مى شوند. خبرنگاران به سمت قطبى سرازير مى شوند. گزارشگران دوربين تلويزيونى باشگاه خبرنگاران جوان هم همين طور. آنها از اول تمرين آمده اند كه با قطبى و شيث مصاحبه كنند اما شيث حرفى نمى زند و سرمربى هم به دستور باشگاه از زير بار اين مصاحبه شانه خالى مى كند. او در عوض رو به خبرنگاران روزنامه صحبت مى كند، چقدر هم مفصل. درباره بازى انزلى، شيث، اختلافات كادر فنى و استيلى و بازى هفته آينده برابر مس. اعتراض خبرنگاران ناكام هم راه به جايى نمى برد.
صحبت ها كه به پايان مى رسد، قطبى راه رختكن را در پيش مى گيرد. گزارشگران تلويزيونى به دنبال او مى روند، معترضانه ولى ...،
مصاحبه بى مصاحبه!